Dojrzali ufni

Marysi i Staszkowi

Widzieli tyle
że nie wątpią
jak kukułka
nad cudzym
gniazdem
znają pomoc
błękitną
jak Niebo
znają smutku
spadającą
gwiazdę
a najmocniej
ściskają swe dłonie
kiedy myślą
kto pierwszy odleci
zniosą wszystko
wszystko
przetrzymają
dla Boga
dla wnuków
dla dzieci

20 luty 2009 r., Agnieszka Przybylska

Jesteś tutaj: Strona Główna Kącik Poezji Dojrzali ufni