Przemija postać tego świata...

Codzienne życie człowieka XXI wieku... Ciągły ruch, dynamiczne zmiany, studia, podnoszenie kwalifikacji, prędkość trzy razy większa od dźwięku, lecz wciąż jeszcze zbyt mała, brak czasu, nieustanny niepokój, stres, hałas, wir życia, nowe znajomości, zerwane więzi, nieustanny wirujący ruch, byle do przodu, byle więcej, byle wydajniej, byle zgodnie z normami, a na końcu - byle...jak!? Tak, to jest wielki epilog współczesnego człowieka wkręconego w wielki wir historii.

Quo Vadis?

Pierwszy listopada... Szeleszczące liście pod butami, wysmagane policzki chłodnym, wilgotnym, przeszywającym wiatrem, pochmurne niebo, szare otoczenie, szybko zapadający zmrok, i ten niesamowity widok lampek cmentarnych z kołyszącymi się płomykami, nieśmiało opierającymi się podmuchom wiatru.

Tak – ile nauki tkwi w tym małym płomyku... A pierwsza to ta, że życie nasze jest podobnie ulotne jak on. Jedno dmuchnięcie i potrafi zgasnąć, a nieskończone dzieła, plany i cała otoka życia snuje się jeszcze, niczym dym z ogarka. A przecież nieraz bywa się dla innych światełkiem w mroku, nie jeden raz swoim ciepłem dajemy okruchy radości w otoczeniu.

Czasami nasz płomień jest czysty, jasny, klarowny, czasem trochę ciemniejszy, migoczący, ze snującym się dymem, co pobrudzić potrafi niemało, że i zmyć nie sposób.

Zaduma, nostalgia, uporczywe szukanie w pamięci twarzy, zdarzeń, wypowiedzianych słów - tych ostatnich, a wszystko dookoła zdaje się krzyczeć, że przecież przemija postać tego świata...

Nie! Nie można tak tylko patrzeć na tę fascynującą zagadkę, co skrzętnie skrywa przed nami i cel, i sens, i kres, i cały ogrom tych przedziwnych nauk, przepowiedni, proroctw, a w końcu nadziei – tak nadziei, nieśmiertelnej nadziei, którą nosimy od dziecka, aż do ostatniego tchnienia.

Jakim jest człowiek co postradał nadzieję!? Gdzie umiera nadzieja, tam natychmiast rodzi się rozpacz, najbardziej uciążliwa towarzyszka ludzkiej niedoli.

Jednak przez wieki przetacza się głośne i stanowcze "a przecież nie cały umrę..."

Nie cały umrę. Nie cały umrę!

Święte Słowa Księgi mówią - "życie Twoich Świętych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy".

I na koniec inne jeszcze słowa, choć księga ta sama - "nie lękajcie się, Jam zwyciężył świat".

PS.

A ja noszę w modlitewnej pamięci, tych co przede mną, czasowo bliskich, ale i odległych. Z ich miłości i trudu jestem ja - tak jak z żony i mojej miłości, trudu, są nasze dzieci... Być może tak będzie w najdalsze pokolenia.

  • Cmentarz komunalny w Wojnowicach
  • Cmentarz parafialny Dobrzykowice
  • Cmentarz parafialny Sw. Jacka na Swojcu
  • Gajkow droga nr 455 przy stacji BP - miejsce smiertelnego wypadku drogowego
  • Miejsce wypadku drogowego przy skrzyzowaniu Wojnowice-Chrzastawa, Nadolice-Miloszyce
  • Miejsce wypadku w Nadolicach Wielkich
  • Moj ojciec SP. Leon Grobarczyk
  • Msza Sw. cmentarz na Swojcu
  • Pomnik - miejsce stracen wiezniow obozu pracy z II Wojny Swiatowej
  • fot.1 Pomnik - Krzyz Katynski cmentarz na Swojcu - Wroclaw
  • fot.1 cmentarz Gajkow
  • fot.1 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.1 cmentarz parafialny w Nadolicach Wielkich
  • fot.1 cmentarz w Czernicy
  • fot.2 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.2 cmentarz Gajkow
  • fot.2 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.2 cmentarz parafialny w Nadolicach Wielkich
  • fot.2 cmentarz w Czernicy
  • fot.3 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.3 cmentarz Gajkow
  • fot.3 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.3 cmentarz parafialny w Nadolicach Wielkich
  • fot.3 cmentarz w Czernicy
  • fot.4 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.4 cmentarz Gajkow
  • fot.4 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.4 cmentarz parafialny w Nadolicach Wielkich
  • fot.5 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.5 cmentarz Gajkow
  • fot.5 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.6 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.6 cmentarz Gajkow
  • fot.6 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.7 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.7 cmentarz Gajkow
  • fot.7 cmentarz parafialny Ratowice
  • fot.8 Pomnik - Krzyz Katynski
  • fot.8 cmentarz Gajkow
  • img_1022

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.